Vergissen

Zoals je zult begrijpen zijn we inmiddels al helemaal gewend aan het 'aan de verkeerde kant' rijden.
Het autorijden verloopt al helemaal geautomatiseerd. Het feit dat je ook in een auto rijdt met het stuur aan de rechter kant maakt het nog eenvoudiger. Bij een ding vergis ik me nog regelmatig. Bij het instappen na het tanken. Ik heb wil het porties dan al openen. O nee, andere kant. Glimlachend loop ik dan naar de andere kant.

100dagenvoorkika.nl

Gisteravond zijn we naar een bijeenkomst geweest in het Rabobank gebouw. Mark en Reinier, twee Nederlandse heren, gaven daar een presentatie.
Mark en Reinier fietsen op dit moment door Australië met als doel geld in te zamelen voor Kika. De reis is na een voorbereiding van 2,5 jaar op 10 juni gestart in Cairns. Dit ligt bovenin Australië. Vanuit Cairns richting Katherine, Broom naar Perth. Dan richting Melbourne en dan omhoog naar Sydney. Van hieruit weer verder omhoog langs de kust om vervolgens op 17 september weer in Cairns aan te komen. Ze hebben dan circa 14.000 km afgelegd. Met de rustdagen meegerekend komt dat op een gemiddelde van 175 km per dag. Gisteren, 29 augustus waren ze dus in Sydney. Je kunt ze volgen via de in de kop genoemde site. Vergeet ook niet om te kijken naar hun trouwe metgezel 'planking Jack'. Te vinden via Google door planking jack in te typen. Via de site is het tevens mogelijk om een .................. Kijk zelf maar. Al het geld wat ze binnen halen gaat naar Kika.

Hunter Valley

Hunter Valley is een van de wijngebieden van Australië. Het lift ongeveer 200 km boven Sydney en links van Newcastle. Zodra we van de snelweg af waren hadden we schitterende uitzichten. We zagen nog een weiland met een klein groepje kangoeroes. Van die grote grijze.
Kijk even naar het huis op de foto. Zo los je het op wanneer de grond zo ongelijk en hard is. De ene kant op palen en de andere kant is gewoon op straatniveau.

Ons einddoel van die dag was het plaatsje Cessnock. Rondom deze plaats liggen vele wijngaarden. Toen we daar aankwamen zagen we dat de struiken nog kaal waren. Klopt natuurlijk ook wel, het is hier nog winter. Heel af en toe zag je al een jonge scheuten komen. In maart zullen we zeker nog een keer weer deze kant op gaan. Dan zal hier volop geplukt worden.

Binnendoor weggetjes

Afgelopen zondag zijn we naar Hunter Valley geweest. De snelweg is natuurlijk sneller, maar wanneer je een wat kleinere weg neemt zie je natuurlijk veel meer van de omgeving. We nemen onderweg wel ergens een kopje koffie. Dus niet meegenomen van huis. Nou, je moet dan aardig wat kilometers afleggen alvorens je ergens wat kunt kopen. Heb je eenmaal zoiets gevonden dan hebben ze er bijna alles. In de korte tijd dat wij er stonden hebben we aardig wat 'locals' gezien.

Te water

Met al dat water rondom Sydney is het niet zo verwonderlijk dat vele mensen een boot hebben. Deze foto is genomen iets voorbij Hornsby, Deerubbun Reserve. Op veel plaatsen langs het water zie je deze speciale afritjes. Binnen een paar minuten ligt je boot in het water.

Zoals de parkeerplaats laat zien, zijn zij niet de enige. En dit is nog maar een klein deel van de parkeerplaats.

Militaire oefening

Aan het begin van de middag opeens een geweldig lawaai buiten. Een laag vliegend vliegtuig misschien! Nee, al snel werd duidelijk dat het een helikopter was, wel meer dan een. Kon niet zo gauw naar buiten komen. Een paar minuten later weer dat geluid. Direct naar buiten en zag 4 grote groene helikopters over de tuin vliegen. Kon de mannetjes zien zitten voor de open deuren. Geen fototoestel/telefoon bij de hand. Voor het geval ze nog een keer over zouden komen, het fototoestel gepakt. En ja hoor. Daar komen ze weer. Ze gingen nu aan de voorkant van het huis voorbij. Ik sta in de achtertuin. Toch alle vier op de foto kunnen krijgen.

Daarna pak ik de krant. Heb er 's morgens geen tijd voor gehad. En wat staat er aan de binnenkant van de eerste bladzijde: Army Helicopter Training.

Harbour Bridge

 

Met enige regelmaat rijd ik over de Harbour Bridge. Het is en blijft nog altijd een schitterend gebeuren. Tijdens niet zulke drukke momenten genoeg tijd om te genieten van de beelden. Tijdens de ochtend- en avondspits moet je je gedachten er wel goed bijhouden. De aanloop naar de brug vanuit onze kant is grandioos. Op het breedste gedeelte totaal maar liefst 16 rijstroken .
De stroken die in of uit de stad gaan zijn variabel. Heel efficiënt zijn daarbij de verschuifbare rijstrook verdelers (30 centimeter brede witte verhogingen die verschoven kunnen worden). De ene keer liggen ze meer rechts zodat er meer stroken de stad in gaan. Ga je 's avonds de stad uit, dan kan het zijn dat je over dezelfde strook rijdt. De witte banden liggen dan elders op het wegdek. Een soort splitsstrook als voor Amsterdam, maar dan over veel meer rijstroken.  En geen betonnen scheidingswanden ertussen.
Een keer heb ik zo'n witte band zien schuiven op de weg.
Helaas heb ik nog geen foto van een van die witte banden.

Red Dog

Zaterdagavond zijn we samen met de buren naar de Australische film Red Dog geweest. Het is een verfilming van een waar gebeurd verhaal.
Het speelt zich voor een groot deel af in in het mijngebied (Hamersley Iron) rondom de plaats Dampier (West Australië) in de jaren 1971 tot 1979. De hond Red Dog leidt voor een groot deel een zwervend bestaan. Hij is zeer geliefd bij de mijnwerkers. De film begint op het moment dat Red Dog op sterven ligt wanneer hij gif heeft gegeten. Terwijl ze hem proberen te redden vertellen vele mijnwerkers zijn levensverhaal aan de hand van hun eigen ervaringen met de hond.

De hond is o.a. heel bekend geworden doordat hij zeer grote afstanden heeft afgelegd in West Australië. In Dampier staat bovenstaand standbeeld ter herinnering aan deze o zo beroemde hond. Het is geen hoogdravende film. Mooie beelden van Australië, leuke humoristische fragmenten afgewisseld met licht emotionele fragmenten. Of de film de Nederlandse bioscopen zal halen???

Possum

Een bekend nachtdiertje is de possum. Er zijn verschillende soorten possums. Ze leven niet alleen in de bossen en parken maar ook in de verschillende wijken. Ook bij ons in de straat leven er meerdere. Wel een iets kleinere soort als op de foto's. Je hoort ze 's avonds door de bomen lopen en over het dak. In een struik bij de buren zat ook een nest. In de woonwijken zijn met name de jongen er kwetsbaar. Ze worden aangevallen door (verwilderde) katten.

Deze foto's zijn genomen in Hyde Park, midden in het centrum van Sydney. Ze bleven rustig zitten.

Koala's kijken of mensen kijken !

Deze vond ik nog in een van mijn fotomappen. Omdat ik zelf veel foto's maak, sta ik zelf bijna op geen enkele foto. Deze foto heeft mijn zwager genomen toen ze in maart hier waren. Wie kijkt naar wie. Ze hebben een erg zacht vachtje, maar ze stinken geweldig.