1 jaar

Zie hier het stempel in het paspoort. Vandaag 28 februari zijn we een jaar in Australie. Toen was het een zondag. Na een hectische begin is de rest voorbij gevlogen. We genieten nog alle dagen van alles om ons heen. Ik kijk wel uit naar het eerste grote familiebezoek. We zullen de eerste week nog hier blijven, daarna zullen we met z'n vieren richting het zuiden trekken om daar het nodige te bekijken. Genoeg materiaal voor de blog verwacht ik.

Christchurch

Orkanen in het noorden van Australie (zijn er inmiddels al weer twee geweest) en aardbevingen in Nieuw Zeeland schijnen heel normaal te zijn. Nieuw Zeeland ligt precies op de scheiding van twee aardplaten. Doorgaans hoor of lees je daar weinig over in Nederland.
Maar een orkaan als enkele weken geleden en een aardbeving als begin deze week zijn ook hier uitzonderlijk.
Het behoort tot het wereldnieuws. De aardbeving van nu is eigenlijk een naschok van die van vorig jaar september. De gevolgen zijn echter vele malen groter. Eva schrijft er ook over op haar blog. Zij waren enkele weken geleden nog daar.

Bondi Beach

Eind vorige week kregen bezoek van Fleur. De dochter van mijn jongste zus. In het weekend de nodige plekken in en rondom Sydney bezocht. Zondagmiddag was er nog tijd over voor een bezoek aan Bondi Beach ( ze spreken het hier uit als Bondaaj). Zwemspullen mee. Van hieruit moeten we dan wel eerst richting de binnenstad. Geen files gelukkig. Op het strand was het niet eens zo druk. Het water was heerlijk. Ik ben niet zo ver de zee in gegaan. Ik moet er niet aan denken dat er van die grote jongens rondzwemmen. Al is er genoeg om je veilig te voelen. Vanuit de kust kijken ze richting zee. Voor de zwemmende mensen varen bootjes heen en weer, maar toch. Fleur ging wel verder.
Er wordt hier heel veel aandacht besteed aan huidkanker. Niet zonnen, beschermende kleding, petje of hoed op. Veel, heel veel smeren. Je ziet wel dat de ouders de kinderen goed beschermen, maar zelf. Wanneer je op het strand om je heen kijkt, zie je maar een paar parasollen staan, de rest ligt gewoon in de zon te bakken.

Cruiseschepen Q M 2 en Q E

Vanmorgen vroeg (22 febr tussen 5 en 6 uur) zijn deze twee gigantische cruiseschepen hier aangekomen. De Queen Mary 2 en de Queen Elizabeth (de voorste). Jammer dat we het niet live gezien hebben. Ik wist de tijd niet. Dit beeld zag ik vanmorgen op de tv.
Ik was al wel van plan om vandaag naar de stad te gaan om de schepen van dichtbij te bekijken. Ik was niet de enige zal ik je vertellen.
De QM2 (2003) is de grootste van de twee en al eerder hier geweest. De QE is de nieuwste (2010). Voor haar de eerste keer dat ze Sydney bezoekt. Het zijn niet de grootste cruiseschepen. Dat is de Freedom of the Sea. Zal hier ook wel een keer komen. Bijna wekelijks leggen hier wel cruiseschepen aan. Maar niet van deze omvang.
Hier nog even een blik op beide schepen. Recht de QE en midden achter de QM2. Ik heb weer wat gelopen die middag. Drie keer nat geworden (zie de grijze wolken). Je moet er wat voor hebben.

Queen Elizabeth

Daar ligt ze dan, de Queen Elizabeth. Een gigantisch schip. Kan net op deze plek liggen.
Normaal gesproken is het hier bij Circular Quay al een drukte van belang. Alle veerboten komen hier aan, een druk zakencentrum en een must voor toeristen (het Opera House ligt er (rechts nog net een puntje te zien) en het grenst aan The Rocks (oudste stuk van Sydney). Maar vandaag was het helemaal een drukte van belang.

Op de foto hieronder nog even het totale schip. Ik hoorde mensen zeggen dat het schip net zo lang was als de Harbour Bridge.

Queen Mary 2

Hier zie je de Queen Mary 2. De grootste van de twee. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat ze hier ligt aangemeerd en niet dichter bij de Harbour Bridge. De hele botanische tuin weer door gelopen om er te komen. Niet echt van die wandelingkunnen genieten. Het regende behoorlijk. Ik kon het hele schip er net niet op krijgen. Moest ik een stukje achteruit. Dat ging niet. Daar stonden bomen.

The Royal Botanic Gardens

Vanaf de trappen van het Opera House zie je links de Botanische tuin. Een prachtig park aan deze kant van de stad. Twee uur rondlopen is echt te weinig.
In het park staan gigantische bomen. Als ze toch eens konden spreken. De naam stond er wel bij vermeld, maar het bouwjaar??

De takken van de bomen, bomen op zich. De omvang: ik schat dat er zeker 6 mensen nodig zijn om hem te omarmen. De foto boven en hieronder zijn twee verschillende bomen hoor. Om deze boom zit een hekwerk. Alleen voor de veiligheid. Verder vind je in het park nergens bordjes als 'niet op het gras lopen' of 'op de paden blijven'. Her en der staan banken en picknicktafels.

En dan deze prachtige roze waterbloem. Helaas heb ik naam nog niet gevonden. Komt dus nog.

Ik zei al dat twee uur rondlopen veel te weinig is. Ik zal er dus zeker weer komen. Ook wel noodzakelijk. Ergens staat een boom, de meest bijzonder boom van Australie, de Wollemi Pine. Deze boom is in 1994 toevallig ontdekt door een boswachter in een natuurpark zo'n 150 km buiten Sydney. De naaldboom blijkt van een soort te zijn die in het dinosauriers tijdperk ook al voorkwam. Totaal toen een tiental exemplaren gevonden. Een bosbrand zou fataal kunnen zijn. Inmiddels hebben ze er een heleboel kunnen kweken. Ze zijn sinds 2006 ook te koop voor in de eigen tuin. Leuk om te weten en we moeten die boom natuurlijk even van dichtbij bekijken. Foto volgt t.z.t.

P.s Er staan inmiddels al meerdere van deze bomen in Nederland. Ook Burgers Zoo heeft er een las ik op de site van deze boom. (we kunnen niet meer zonder Internet)

Vliegende honden

Het was even zoeken, maar we hebben ze gevonden. De Flying Fox zoals ze hem hier noemen. Kalong in Indonesie. Ik wist dat ze overdag massaal in de Botanische Tuin verbleven. Na verloop van tijd zei onze neus dat we ze hadden gevonden. En ja hoor. Ze hingen in de verschillende bomentoppen in dit stuk van het park. Honderden schat ik. In de avond trekken ze hier weg op zoek naar voedsel.
Het is een vleermuis, maar deze gebruikt gewoon zijn ogen om voedsel en de weg te vinden. Ze eten met name vruchten. Op de foto hieronder zie je er een heleboel bij elkaar hangen. De meeste wapperden af en toe met de grote vleugels voor enige verkoeling.
Ze zijn best groot. Ze wegen ongeveer een kilo en kunnen een spanwijdte hebben van bijna een meter. Af en toe vloog er een naar een ander plekje. Een imposant beest. Ik heb ze 's avonds ook wel eens bij ons in de buurt zien vliegen.

Vele jaren geleden werd er gesproken over duizenden beesten die het park als thuishaven hadden gekozen. Ze waren er toen en ook nu niet zo blij mee. Ze vernielen met z'n allen aardig wat bomen (zie foto hieronder). Met veel geluid lukt het om ze te verjagen. Maar ze komen naar verloop van tijd toch weer. Ze zijn driftig op zoek naar een blijvende oplossing. Men is als de dood dat ze neerstijken in de eeuwen oude bomen.

Het blijft een fantastisch beeld

Deze foto heb ik niet zelf gemaakt. Bij het bericht van Taronga Zoo staat wel een soortgelijke foto van mij, maar het weer is daar minder goed. Deze foto, ongeveer van dezelfde plek (de plek van de vogelshow) laat de stad van zijn mooiste kant zien. Je schijnt vanaf deze plek ook het vuurwerk van de jaarwisseling goed te kunnen bekijken. Je moet dan wel een (duur) kaartje kopen. Hier bleef die grote roofvogel (uit een eerder bericht) zijn rondjes vliegen. Niet zo gek toch met dit uitzicht.

Dragon Boat Race

De afgelopen 14 dagen waren er in het kader van het Chinees Nieuwjaar verschillende activiteiten. Dit Chinese New Year Festival speelde zich voor een groot deel af in de binnenstad van Sydney. Veelal in Darling Harbour.
Zaterdag en zondag waren de Dragon Boat Races. Verschillende teams legden een afstand af van ongeveer 300 meter schat ik. Elke race duurde ongeveer anderhalve minuut. Hieronder een foto van het eindpunt.

Teams vanuit heel Australie deden mee.

Voorin de boot zit de man met de grote trom om het tempo aan te geven en voorop de boeg de dragon. Ik had verwacht dat ze iets groter zouden zijn. Hieronder een close up van het draakje